కవిత సోఫాలో పడుకొని టీవీ చూస్తోంది. పెళ్ళై ఫది సంవత్సారలైంది కానీ ఆమెకు పిల్లలు లేరు. మొగుడు పెద్ద దూలిస్టే గానీ కడుపు రాలేదు తనకి. నిజానికి

శంకర్, మాహి లు స్నానాలు చేసి కార్యం గది నుండి బయటకి వొచ్చారు. ఆడల్లందరూ ముసి ముసిగా నవ్వుకుంటూ ఇద్దర్ని చూసారు. ఇద్దరు సిగ్గు పడుతూ, మహి

ఇంట్లోకి వొస్తుంటే శంకర్ రెడీ అయి బెడ్ రూం లో నుండి వొస్తు మాహి, శరత్ లను చూసి “మాహి…నేను విజయవాడకి వెళ్ళే పని పడింది. రాత్రి

మూడు రోజులు ఆఫీస్ పని మీద డెల్లీ వెళ్ళవసి వచ్చింది. జయ కి తోడుగా వుంటుందని వూరి నుంచి లక్ష్మి ని పిలిపించాను. లక్ష్మి అసలు పేరు

బాత్రూం నుండీ వచ్చాకా నా గదిలోకి వచ్చింది అమ్మ ఎక్కడికెళ్ళావ్ అన్నాను బాత్రూం అర్జెంట్ అందుకే అంది అదుకేనా వదిలించేసుకున్నావ్ అని నవ్వాను ఐనా అంత సేపా

పేరు సులోచన. ఉండేది విజయవాడ. మా వారు విజయవాడలో పెద్ద బిజినెస్ మేన్. వారి పేరు సాంబశివరావు. వయసు 45. నా వయసేమో ఆయనకంటే అయిదేళ్ళు తక్కువ.