కవిత సోఫాలో పడుకొని టీవీ చూస్తోంది. పెళ్ళై ఫది సంవత్సారలైంది కానీ ఆమెకు పిల్లలు లేరు. మొగుడు పెద్ద దూలిస్టే గానీ కడుపు రాలేదు తనకి. నిజానికి

ఏరా మొద్దు వెదవ వేళాపాళా లేదారా నీ సు…. కి పొద్దున్నే తయారైపోయింది, కోసి పారేస్తే కాని దాని తిక్క కుదరదు అంటూ చేతిలో ఉన్న గరిటతో

చుట్టూ చూసాను ఆయన రూములో ఎక్కడా లేరు. ఈ టైము లో ఎక్కడకి వెళ్ళుంటారబ్బా అనుకుంటున్నాను పోనీ మంచినీళ్ళ కొసమా అంటే రూము లోనే బోటిల్ ఫుల్లు

రఘు రోహిణీ రతీకేళి లో నిమగ్నమై ఉంటే బయట లలిత మెల్లగా ఇస్ క్రీమ్ ని నాకుతూ చీకుతూ తినేసింది. రఘు రోహిణికి ఇస్ క్రీమ్ ఇచ్చాడా

వాడు వచ్చి ఆమె ఒళ్ళో తలపెట్టి పడుకున్నాడు. ఆమె వాడి జుట్టుని వేళ్ళతో దువ్వుతూ, “మ్…అయితే తొందరలోనే ఒక కన్నెపిల్లకి సీల్ ఓపెన్ చేస్తావన్నమాట.” అంది నవ్వుతూ.

తెల్లవారు జామున కూడా ఇంకోసారి మాహి గుద్దని, పూకుని తనివితీరా దెంగాడు శంకర్. “రోజు ఇలా రెండు రెండు సార్లు చేస్తే..నేనేమైపోతాను…” అంది శంకర్ గుండెల మీద